Groot bezoek aan de Wilhelminakade: De TCG Anadolu en de Turkse Marine in Rotterdam
Eind februari 2026 kreeg de skyline van Rotterdam tijdelijk een indrukwekkend, militair decor. Vier schepen van de Turkse marine, met als absolute blikvanger het enorme amfibische aanvalsschip TCG Anadolu, meerden aan bij de Holland Amerikakade en in de Waalhaven. Het havenbezoek trok niet alleen de aandacht van vele scheepsspotters en Nederlanders met een Turkse afkomst, maar markeerde ook een belangrijk moment in de internationale maritieme samenwerking. In dit artikel duiken we in het doel van deze reis en de indrukwekkende capaciteiten van dit 'varende vliegveld'.
Het doel en de route: NAVO-oefening Steadfast Dart 2026
De komst van het Turkse eskader (naast de Anadolu bestond dit uit de fregatten TCG Istanbul en TCG Oruçreis, en het grote bevoorradingsschip TCG Derya) was geen losstaand uitstapje. Het eskader vormt de 'Anadolu Turkish Maritime Task Group' en is in 2026 volop bezig met de grootschalige NAVO-oefening Steadfast Dart. Onderdeel van de oefening was de oefening Northern Quadriga, waar geoefend werd in het bevoorraden van schepen en het evacueren "redden" van mensen van schepen.
Het doel: Tijdens Steadfast Dart trainen zo'n 10.000 militairen uit elf NAVO-landen intensief met elkaar. Het doel is om te testen hoe snel en gecoördineerd bondgenoten kunnen optreden op zee, in de lucht, op het land en in het cyberdomein. Daarnaast gebruikte Turkije dit havenbezoek om de eigen, snelgroeiende defensie-industrie te promoten.
De route: De vloot vertrok in januari 2026 vanuit Turkije en is bezig met een flinke tour. Voordat de schepen in Rotterdam aankwamen, deden ze al Rota (Spanje) en Emden (Duitsland) aan. Ook opereerden ze in de Oostzee en de Noordzee. Na het weekend in Rotterdam zette de vloot in de eerste week van maart koers richting Southampton (Verenigd Koninkrijk).
De indrukwekkende, 232 meter lange TCG Anadolu (L-400) is het grootste schip dat de Turkse marine ooit heeft gebouwd.
Het is de eerste 'Drone Carrier' ter wereld.
De TCG Anadolu (L-400) is gebaseerd op het ontwerp van het Spaanse vliegdekschip Juan Carlos I. Oorspronkelijk was het dek ontworpen voor de F-35B gevechtsvliegtuigen (die verticaal kunnen landen en opstijgen). Toen Turkije uit het F-35 programma werd gezet, heeft de marine het concept uiterst creatief omgebouwd: het schip fungeert nu als 's werelds eerste operationele vliegdekschip dat primair is ingericht voor onbemande vliegtuigen (drones) en helikopters.
Aan de voorkant van het schip valt direct de schans (de ski-jump) op, die de vliegtuigen en drones helpt om met een zware bewapening op te stijgen vanaf een relatief korte startbaan.
Samenwerking in de lucht: Drones en helikopters
Aan boord van de Anadolu bevindt zich een diverse mix van luchtvaartuigen, die elk een specifieke rol hebben en naadloos moeten samenwerken tijdens een amfibische operatie (een landing vanaf zee op de kust):
Bewapende Drones (Bayraktar TB3): Deze onbemande vliegtuigen met opklapbare vleugels zijn de 'ogen' en de 'snipers' van de vloot. Ze kunnen urenlang in de lucht blijven voor verkenning (ISR) en het uitschakelen van precisiedoelen. Hoe goed ze geïntegreerd zijn in de NAVO, bleek wel op 18 februari 2026, toen een TB3-drone vanuit de Oostzee een acht uur durende demonstratievlucht uitvoerde sámen met Duitse Eurofighter Typhoons.
Gevechtshelikopters (zoals de AH-1W Super Cobra / T129 Atak): Deze helikopters leveren de directe vuursteun. Zodra de landingsvaartuigen en transporthelikopters richting de kustlijn gaan, ruimen deze gevechtshelikopters vijandelijke weerstand uit de weg en beschermen ze de kwetsbare troepen.
Transport- en Maritieme helikopters (zoals Seahawks en Cougars): De Seahawks speuren met sonar naar vijandelijke onderzeeboten rondom het schip (ASW) en doen reddingsoperaties. Transporthelikopters worden gebruikt om mariniers en materieel snel vanuit de buik van het schip landinwaarts te verplaatsen. De Cougars van de Turkse landmacht kunnen meer mensen meenemen (16 in totaal) dan de Seahawks, omdat de Seahawks vol zitten met specifieke apparatuur voor het opsporen van onderzeeboten.
De tactiek: Eerst vliegen de drones hoog in het luchtruim om de kustlijn in kaart te brengen en radars uit te schakelen. Vervolgens geven de gevechtshelikopters dekking op lagere hoogte, waarna de transporthelikopters (in combinatie met de landingsvaartuigen die vanuit het inwendige dok van het schip vertrekken) de daadwerkelijke troepen aan land brengen.
Onder het vliegdek van de TCG Anadolu, is veel ruimte voor voertuigen, drones en helikopters. Hier stonden tijdens ons bezoek onder andere deze AH-1W Super Cobra en een Seahawk.
Het persbezoek op vrijdag 27 februari 2026
Wij behoorden tot de gelukkigen die een bezoek aan het grote schip konden brengen. het gaf ons een unieke kans die lang niet voor iedereen weg gelegd was. Tijdens het pers- en relatiebezoek op vrijdag kregen genodigden de kans om deze techniek van dichtbij te bekijken.
Defensie-industrie tentoonstelling: In de immense ruimtes onderdeks (zoals het voertuigendek, waar normaal gesproken tot wel 27 amfibische aanvalsvoertuigen en tanks in passen) was een tentoonstelling ingericht van de Turkse defensie-industrie. Hier werd duidelijk dat Turkije steeds meer eigen wapensystemen, sensoren en munitie ontwikkelt.
We kregen een uniek inkijkje in de technologische ontwikkelingen van de Turkse defensie-industrie. Ik heb alleen foto's gemaakt van de vliegtuigen en helikopters, maar er stonden ook wapens en voertuigen die door Turkije zijn ontworpen. Op de foto zijn zichtbaar drie Bayraktar TB3 drones, een Seahawk helikopter en een AH-1W Super Cobra.
